Uitstapje naar Segovia

Toen ik afgelopen zondag, ondersteund door een bak koffie en gewapend met een fotocamera, mijn weg maakte naar het plaatselijke busstation kropen de Salamancaanse feestbeesten net hun bedje in. Helaas voor mij ligt het busstation helemaal aan de andere kant van de stad en mocht ik best vroeg mijn bedje verlaten om mijn bus te halen. Elke zondag vertrekt er een bus rond 8:30 uur vanaf het busstation richting Segovia. De busreis van ongeveer 2,5 uur biedt de mogelijkheid om nog even wat slaap in te halen, gelukkig maar. 

Eenmaal aangekomen in Segovia zijn wij al snel, na het ophalen van de stadskaart bij het tourist office, naar de grote touristische trekpleister van het stadje vertrokken. Geen bezoek aan Segovia kan voorbijgaan zonder even met open mond het schitterende aquaduct te aanschouwen. Dit prachtig bewaard gebleven aquaduct is een van de vele Romeinse monumenten die de stad herbergt. Het Romeinse aquaduct van de keizer Trajanus, uit de 1e eeuw, loopt ca. 28 m hoog door een deel van het centrum. De constructie bestaat uit 160 bogen, deels in twee verdiepingen, van granieten blokken. De lengte van het aquaduct is 728 m, en het maakte onderdeel uit van de 16 km lange waterleiding tussen Ríofrío en Segovia. 

Na onze geheugenkaartjes volgeschoten te hebben met foto's zijn we richting het stadscentrum vertrokken: Plaza Mayor. Dit gezellige plein vormde afgelopen zondag het podium voor een vrij eigenaardig festival. Het was mijn eerste kennismaking met de 'gigantes y cabezudos' die onderdeel zijn van veel stadsfeesten in Spanje. De 'gigantes'  (reuzen) zijn holle poppen van een paar meter hoog met papierstuc armen en hoofden. De rest van het lichaam wordt bedekt met kleding. De structuur van de pop is gemaakt met hout of aluminium. De pop wordt van binnenuit door iemand bestuurd, bijvoorbeeld tijdens de traditionele dansen tussen twee 'gigantes' (een mannelijke en een vrouwelijke) op muziek van een lokale drumband. De poppen vertegenwoordigen meestal belangrijke figuren uit de geschiedenis van stad (oprichters, burgemeesters, etc.). Dan hebben we nog de 'cabezudos' (groothoofden) dit zijn figuren van menselijke grootte met een ontzettend groot papierstuc hoofd. Het individu dat de cabezudo speelt, houdt in een hand zijn hoofd vast en in zijn andere hand een kleine bezem of zweep die hij of zij gebruikt om voornamelijk kinderen en jonge vrouwen mee bang te maken en tikken mee uit te delen. Ook het groepje Tía Tula studenten, waar ik mee naar Segovia was vertrokken, heeft de tikken van deze 'cabezudos' niet kunnen ontlopen. Wegrennen voor deze 'cabezudos' was met 37ºC op de termometer al vrij snel een zware opgave.


Na onderdeel te zijn geweest van het schouwspel van de 'gigantes y cabezudos' hebben we de kathedraal van Segovia bezocht. De kathedraal is gelegen direct aan Plaza Mayor. De kathedraal is zeker een bezoek waard, ondanks dat we de kathedraal erg vonden lijken op die van Salamanca. Na even gelucht te hebben aan de rand van de stad op de stadsmuren zijn we vertrokken naar het Alcázar. Dit kasteel is gebouwd op een rots tussen de samenvloeiende rivieren Eresma en Clamores. In een document gedateerd in 1122 wordt voor het eerst iets over het bestaan van de vesting vermeld. Later, in een brief uit 1155 staat voor het eerst de naam Alcazár. Archeologische vondsten onder het gebouw geven reden aan te nemen dat het in elk geval al een Romeins bouwwerk moet zijn geweest omdat het gaat om bewerkt steen van dezelfde soort als die van het beroemde Aquaduct. In de Middeleeuwen werd het kasteel door haar prachtige locatie (o.a. dicht bij beroemde jachtvelden) en onomstreden veiligheid een populair onderkomen voor de koningen van Castilië. Later zou het kasteel haar koninklijke waarde verliezen en zelfs gedegradeerd worden tot staatsgevangenis. Zowel de torens als het paleisgedeelte kunnen bezocht worden. Hier zijn o.a. een wapenmuseum en rijkversierde vertrekken met glas in loodramen en prachtig gedecoreerde plafonds te vinden. Vooral de beklimming van 'la Torre Juan II' is zeer de moeite waard. Eenmaal bovengekomen zal u getrakteerd worden op een schilderachtig uitzicht van de stad Segovia. Het kasteel schijnt de inspiratiebron geweest te zijn van Walt Disney voor het creëren van het logo voor het niet geheel onbekende bedrijf dat zijn naam draagt. 


Na het bezoek aan het Alcázar zijn we weer naar het stadscentrum vertrokken om even bij te komen van alle indrukken en het weer. Veel tijd hadden we niet meer, de bus terug naar Salamanca zou om 6 uur vertrekken. Helaas beschikten we rond deze tijd nog niet over de eetlust om 'cochinillo' te bestellen bij een lokaal restaurant. Dit typische gerecht uit Segovia is zeker geen aanrader voor de vegetariërs. Het gerecht bestaat uit een geroosterd speenvarken dat in zijn geheel geserveerd wordt.

Al met al was ons bezoek aan Segovia zeer geslaagd. Zo'n uitstapje is een uitstekende mogelijkheid om medestudenten beter te leren kennen, Spaans te oefenen en meer over de Spaanse cultuur te weten te komen. Zeker een aanrader voor eenieder die voor langere tijd Salamanca verblijft.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten